Op vrijdag 2 oktober mocht ik in de prachtige Janskerk te Utrecht mijn proefschrift verdedigen, over een hoopvolle ecologische spiritualiteit en een herijking van het christelijke heilsverhaal.
We leven in tijden van ecologische crisis. Het besef begint door te dringen dat al het leven op aarde nauw verweven is en dat ook het menselijke bestaan nu wordt bedreigd - door ons eigen toedoen. We moeten onze economische systemen veranderen, maar dat is niet genoeg. Die systemen komen immers voort uit hoe we de aarde zien en hoe we onszelf zien. We zullen dus moeten leren om anders te kijken.
Wat ik voorstel in mijn onderzoek, is een spirituele ecologie. Alles wat leeft en bestaat is nauw verweven in een web van wederkerige relaties, zoals Deep Ecology zegt, maar we mogen nog dieper kijken: deze symbiotische werkelijkheid heeft een diepere, spirituele dimensie. In navolging van de oosters-orthodoxe traditie zeg ik: alles bestaat in God en God is in alles. Alles is doortrokken van Gods Geest - ieder schepsel, elk ecosysteem.
Noem het een Deeper Ecology.
In de komende jaren hoop ik verder te gaan met een aantal van mijn vervolgvragen - met name de vraag naar een spiritualiteit van herinheemsen en herwilderen. De komende maanden maar eens kijken of er organisaties en onderwijsinstellingen zijn die dit mogelijk willen maken.
Lees hier de volledige tekst van mijn lekenpraatje.
