Ik nam deel aan een retraite van de Keltisch-christelijke Northumbria Community en trok daarna naar Holy Island, het heilige eiland Lindisfarne. Wat brengt het me?
Ronald Westerbeek
donderdag 12 november 2026
Keltische spiritualiteit: Northumbria Community & Holy Island (Lindisfarne)
dinsdag 3 november 2026
Uit het scriptorium: Op zoek naar de inheemse persoon in onszelf
Een bevriende dorpeling heeft me uitgenodigd – “jij begrijpt de geestenwereld”, had hij gezegd.
Ik schreef een blog naar aanleiding van De spoorzoeker. De plaats van de mens in het ecosysteem van journalist Janneke Juffermans. Kunnen we onze inheemse wortels hervinden?
woensdag 28 oktober 2026
Inheemse, spirituele en religieuze perspectieven voor aardbewoners
De belangrijkste milieuproblemen, zegt rabbijn Yonatan Neril terecht, zijn egoïsme, hebzucht en onverschilligheid. Wetenschap en technologie gaan dat niet oplossen. Wat we nodig hebben, is een spirituele en culturele transformatie. Religie heeft het vermogen om mensen op een dieper niveau te onderrichten en te vormen, aldus Neril, en de wortels van de planetaire ecologische crisis aan te pakken.
Een blog naar aanleiding van de prachtige bundel Hoop in tijden van ecocide.
vrijdag 2 oktober 2026
Promotie: Dansen op toekomstmuziek
Op vrijdag 2 oktober mocht ik in de prachtige Janskerk te Utrecht mijn proefschrift verdedigen, over een hoopvolle ecologische spiritualiteit en een herijking van het christelijke heilsverhaal.
Wat ik voorstel in mijn onderzoek, is een spirituele ecologie. Alles wat leeft en bestaat is nauw verweven in een web van wederkerige relaties, zoals Deep Ecology zegt, maar we mogen nog dieper kijken: deze symbiotische werkelijkheid heeft een diepere, spirituele dimensie. In navolging van de oosters-orthodoxe traditie zeg ik: alles bestaat in God en God is in alles. Alles is doortrokken van Gods Geest - ieder schepsel, elk ecosysteem.
Noem het een Deeper Ecology.
dinsdag 22 september 2026
Dansen op toekomstmuziek. Verkenning van een hoopvolle ecologische spiritualiteit
In deze tijd van ecologische crisis groeit het besef dat mensen onlosmakelijk verbonden zijn met al het leven op aarde. Voor velen heeft die verbondenheid ook een spirituele betekenis.
Het christelijke heilsverhaal
sluit daar niet altijd goed op aan. Door de nadruk op de menselijke ziel en
beperkte aandacht voor Gods aanwezigheid in de natuur, is het soms losgeraakt
van het aardse en lichamelijke bestaan.
Daarom riep paus Franciscus in de
encycliek Laudato Si’ op tot een ecologische bekering, ook binnen de
theologie. We moeten de aarde opnieuw leren zien als het gemeenschappelijke
huis van alle schepselen, waarin God aanwezig en werkzaam is. Dat vraagt om een
hernieuwde vertelling én herijking van het christelijke heilsverhaal.
In dit boek verkent Ronald Westerbeek hoe zo’n verhaal eruit kan zien vanuit het perspectief van de heilige Geest. Daarbij staat een begrip uit de vroegchristelijke en oosters-orthodoxe traditie centraal: perichorese - de ‘liefdesdans van God', zoals dichters en mystici het vaak hebben vertaald. Kunnen we de schepping weer ervaren als een plaats waar God zich laat vinden? En welke rol hebben wij in die schepping?
woensdag 16 september 2026
donderdag 10 september 2026
Op vrijdag 2 oktober (15:00 uur) mag ik mijn proefschrift Dansen op toekomstmuziek verdedigen in de prachtig verbouwde Janskerk in Utrecht. Mijn onderzoek gaat over de heilige Geest, het heil en de schepping, ofwel: een ecologische spiritualiteit. Van harte welkom!
dinsdag 4 augustus 2026
Wijding van de triniteitsicoon Scheppingsdans
Op vrijdag 11 september wordt de triniteitsicoon Scheppingsdans gewijd door mgr. Gerard de Korte, bisschop van Den Bosch en voorzitter van de Laudato Si' Alliantie Nederland.
De triniteitsicoon, die voortkomt uit mijn promotieonderzoek, werd vervaardigd door zr. Beatrijs in de Byzantijnse prosoponstijl. De icoon toont de dans van de Drie-ene God te midden van de schepping: de schepping die voortkomt uit de liefde van God is bedoeld om als het ware mee te dansen en tot vervulling te komen in de liefde van God.
Een icoon is niet zomaar een kunstwerk, maar liturgie. Daarom wordt een icoon ook gewijd. De viering waarin de wijding plaatsvindt, wordt georganiseerd door Abdij Koningsoord en de Laudato Si’ Alliantie Nederland, i.s.m. de Konferentie van in Nederland gevestigde Religieuzen (KNR).
vrijdag 17 juli 2026
De Geest steekt haar hand uit: Kom, dans mee!
Op uitnodiging van hoofdredacteur Felix de Fijter schreef ik een essay over de nieuwe triniteitsicoon Scheppingsdans voor het zomernummer van De Nieuwe Koers.
woensdag 1 juli 2026
Leven als goede aardbewoners: Regenerator zijn, geen terminator
vrijdag 26 juni 2026
Een nieuwe triniteitsicoon: Scheppingsdans
Zr. Beatrijs (Abdij Koningsoord) en ik werkten de afgelopen drie jaar aan een nieuwe triniteitsicoon, die we Scheppingsdans noemden: Vader, Zoon en Geest zijn als een dans van liefde, waaruit de schepping voortkomt (creatio ex amore).
We geven hiermee gehoor aan de oproep van Paus Franciscus in zijn encycliek Laudato Si' tot een ecologische spiritualiteit.
Deze nieuwe icoon wordt op 11 september gewijd door mgr. Gerard de Korte, bisschop van Den Bosch en voorzitter van de Laudato Si' Alliantie Nederland.Zie: www.scheppingsdans.nl.
zaterdag 2 mei 2026
God ontmoeten op de Loenermark
aarde en hemel zo dun is, dat je er glimpen opvangt van een hemelse werkelijkheid.
Voor die thin places hoef ik niet naar Schotland, zei ik tegen Felix de Fijter, toen hij me interviewde voor De Nieuwe Koers (meinummer), kort na mijn pelgrimstocht naar Iona. Ik proef het ook hier, als ik zwerf over de Loenermark en de Veluwezoom, dicht bij mijn geboortegrond.
donderdag 2 april 2026
Keltische pelgrimage
Net terug van een perigrinatio met twee vrienden langs de westkust van Schotland - een week lang zwerven
langs heilige plaatsen in de voetsporen van Saint Columba, uitlopend in de oversteek naar Iona, waar we Palmpasen vierden in de abdij. Onderweg baden we de getijdengebeden, zes of zeven keer per etmaal, aan de hand van een brevier dat ik had samengesteld vanuit de Keltisch-christelijke spiritualiteit. Meestal buiten - in de Schotse regen, hagel, sneeuwvlagen of uitbundige zon, soms allemaal binnen één getijdengebed - te midden van de ruige natuur en de elementen die in de Keltisch-christelijke spiritualiteit volop gevierd worden als vindplaats van God. Soms ook in een heilige grot, waar monniken al in de zesde eeuw dezelfde woorden baden, of in een oude kerk of ruïne.
donderdag 12 februari 2026
Uit het scriptorium: De wijsheid van oude mythen en het woud
Ik had een Grote Beslissing te nemen waar ik niet uit kwam (wel of geen relatie aangaan) en dus trok ik de wildernis in. Het was al laat, maar ik had nog net de laatste trein richting grens. Kort na middernacht liftte ik Duitsland in, totdat ik bij een uitgestrekt woud kwam. Het regende zachtjes, het woud stond stil in de nacht en geurde herfstig, en bij het licht van de maan volgde ik een wildspoor dieper het woud in. Ik weet niet hoe laat het was toen ik mijn zeiltje spande en in mijn slaapzak kroop. Toen ik bij het eerste ochtendlicht mijn ogen opende, werd ik aandachtig bekeken door een egel, nog geen halve meter van mijn gezicht. Iets verderop struinde een ree.
‘Je moet door de wereld en dat is vaak geen aangename plek’: Cees Nooteboom over de tragiek van de menselijke soort
zondag 30 november 2025
Waarom ik de heilige Geest aanduid als vrouwelijk
“Door de doop ontvangen we de Geest van Christus, en op het moment dat de priesters de Geest aanroepen, opent ze de hemel en daalt neer en zweeft over de wateren, en degenen die gedoopt zijn ontvangen haar”
Een blog.
donderdag 20 november 2025
Diepernatuurlijk. Een pleidoor voor charismatische vernieuwing als een aardse en lichamelijke spiritualiteit
Lees hier de lezing die ik hield op de studiedag rond Proeven en watertanden, aan de Theologische Universiteit Utrecht (27 oktober 2025).
vrijdag 14 november 2025
Wij geloven één heilige, katholieke en apostolische kerk
herdenkingsjaar verscheen de bundel Nicea voor nu, samengesteld door Margriet Westers (TUU), Jelle Huisman (PThU) en Arnold Smeets (SCT).
Dertig protestantse en katholieke theologen schreven bijdragen over telkens één zin uit de belijdenis.
Ik mocht iets schrijven over de kerk: 'Wij geloven één heilige, katholieke en apostolische kerk'.
Wat betekent die belijdenis voor mij?















